بار خارج از ابعاد استاندارد و/یا دارای اضافه وزن

بار خارج از ابعاد استاندارد

بارهای خارج از ابعاد استاندارد ابعادی بیش از ابعاد داخلی کانتینر شش ضلعی (جعبه ای شکل) دارند. تمامی شرکت های کشتیرانی برای جبران فضای از دست رفته در کشتی ها از  چنان بارهایی وجه اضافی می گیرند. دلیل آن واضح است؛ هرجایی که کالاها از ابعاد استاندارد بیرون بزنند، کانتینر دیگری را نمی توان در کنار و یا روی بار خارج از ابعاد استاندارد بارگیری کرد. برای حمل اینگونه کالاها از کانتینرهای ویژه مانند “سقف باز”، “کفی” یا “سکویی” استفاده می شود 

بار دارای اضافه وزن

تمام کانتینرهایی که روی کشتی ها بارگیری شده و در تجارت بین المللی بین بنادر در گردش هستند باید پلاک تأیید ایمنی معتبر داشته باشند. این امر مطابق مفاد کنوانسیون بین المللی کانتینر ایمن (۱۹۷۲) است. هدف از این پلاک تأیید آن است که کانتینر مورد بازرسی قرار گرفته و در شرایطی مناسب برای حمل و نقل روی کشتی مشاهده شده است

پلاک تأیید ایمنی شامل جزئیاتی مانند نام مالکان، داده های فنی و اطلاعات مربوط به “برنامه آزمون مداوم مصوب” است. کانتینر باید هر ۳۰ ماه برای بررسی توسط بازرسان مجاز به یک ترمینال کانتینر مجاز برده شود. این پلاک همچنین حداکثر وزن ناخالص مجاز برای بارگیری کانتینر را نشان می دهد، همانطور که در تصویر مشاهده می شود

جرم (وزن) ناخالص تأیید شده

تمامی فرستندگان کالا موظفند که میزان دقیق جرم ناخالص کانتینرهای حاوی محموله صادراتی خود را بررسی کنند. قبل از بارگیری کانتینر بر روی یک کشتی، آنها می توانند یکی از دو روش مجاز توزین را انتخاب کنند

جرم ناخالص تأیید شده چیست

طبق اصلاحیه  کنوانسیون ایمنی زندگی در دریا که مقررات توزین کانتینر را پوشش می دهد، از تاریخ ۱۱ تیرماه ۱۳۹۵، یک کانتینر پلمب شده مجاز به بارگیری در کشتی نخواهد بود مگر اینکه قبل از بستن لیست بارگیری کشتی جرم ناخالص تأیید شده آن توسط فرستنده کالا مشخص و به حمل کننده دریایی یا مسئولین ترمینال بندر ارایه شده باشد

این آیین نامه جدید توسط  سازمان بین المللی دریانوردی به منظور افزایش ایمنی دریایی و کاهش خطرات و آسیب به کالاها، کانتینرها و همه افرادی که در حمل و نقل کانتینر در سراسر زنجیره تأمین مشارکت دارند، تصویب شد

به عنوان نمونه، با استفاده از مندرجات پلاک تایید ایمنی فوق، کانتینری که بیش از وزن مجاز- در این حالت ۳۰۴۸۰ کیلوگرم با وزن تار ظرف – بارگیری شده است،  به عنوان کانتینر دارای اضافه وزن در نظر گرفته می شود

بنابراین ، کاملاً ضروری است که ترمینال یا دپوی مربوطه پس از رسیدن کانتینر، این پلاک را بررسی کرده و مطمئن شود که وزن آن از حداکثر وزن ناخالص ذکر شده در پلاک تایید ایمنی، فراتر نرفته است

اکثر خطوط حمل کانتینر دارای کانتینرهایی هستند که ظرفیت های وزنی متفاوتی دارند زیرا همه محموله ها سنگین نیستند. بنابراین، اگر فرستنده کالا از سنگین بودن محموله خود – مثلاً  سنگ کوپ، مواد معدنی، رول فولاد، یا کالاهای مشابه – آگاه است، باید از کشتیرانی حمل کننده درخواست کند تا کانتینرهای “ظرفیت بالا” یا “سنگین بر” را برای بارگیری به وی واگذار کند

خطوط کشتیرانی این حق را دارند که به ازای هر کانتینر دارای اضافه وزن و همچنین اظهار اشتباه در مورد وزن، از مشتری هزینه اضافی دریافت کنند، یا حتی کانتینر را از لیست بارگیری خارج کنند و جا بگذارند، زیرا اظهار نادرست وزن کانتینر مسئله ای جدی است که بر ایمنی کشتی و تجارت اثر می گذارد

این مسئولیت مشترک فرستنده کالا، انبار بارگیری، شرکت فورواردر و خط کشتیرانی است که به منظور حفظ ایمنی جمعی ، وزن کانتینر از حداکثر مجاز مجاز فراتر نرود

چگونه جرم ناخالص تأیید شده را محاسبه کنیم

جرم ناخالص تأیید شده، مجموع وزن محموله -شامل مهاربند و سایر وسایل مهار و لاشینگ- به علاوه وزن کانتینر خالی حامل آن محموله است. کنوانسیون ایمنی زندگی دریا از کلیه فرستندگان کالا می خواهد  تا  قبل از بارگیری کانتینر روی کشتی، جرم ناخالص تأیید شده را طی یک “سند حمل و نقل” به عنوان ضمیمه فرم دستور حمل و یا بصورت یک فرم جداگانه ارائه دهند

دو روش تأیید جرم ناخالص

قبل از بارگیری کانتینرها بر روی کشتی، فرستنده کالا وظیفه دارد تا جرم ناخالص کانتینرهای حاوی بار خود را با استفاده از دو روش توزین مجاز تعیین کند

روش الف

بعد از پایان بارچینی و بستن در کانتینر، آن را توزین کند

روش ب

تمام کالاها و محتویات کانتینر را به طور جداگانه توزین کند و این وزن ها را به وزن کانتینر خالی (مطابق آنچه که روی در کانتینر و روی پلاک تایید ایمنی قید شده است) اضافه کند

این روش برای حمل و نقل کالاهای فله مانند غلات، قراضه و غیره عملی نیست و مقامات محلی در هر بندر باید تصمیم بگیرند که اجازه استفاده از روش را بدهند یا خیر 

جرم ناخالص تأیید شده چگونه بر شما تأثیر می گذارد 

تأثیر بر فرستنده کالا

مطابق آیین نامه  کنوانسیون، فرستنده کالا طرف مسئول اعلام جرم ناخالص تأیید شده هر کانتینر به خط کشتیرانی و اپراتور ترمینال قبل از بارگیری آن روی کشتی خواهد بود. اما چه کسی در چارچوب این آیین نامه به عنوان فرستنده کالا در نظر گرفته می شود؟ فرستنده کالا شخصیتی حقوقی است که

در “بارنامه دریایی” یا “راه نامه دریایی” یا “سند حمل و نقل چند وجهی معادل آن” به عنوان فرستنده کالا از وی نام برده شده است

قرارداد حمل و نقل با شرکت حمل و نقل (کشتیرانی) با وی (یا به نام وی یا از طرف وی) منعقد شده است

بنابراین، صرف نظر از تفویض اختیار به شخص ثالث یا موارد مشابه، فرستنده کالا همیشه طرف مسئول ارائه اطلاعات جرم ناخالص تأیید شده خواهد بود، بنابراین باید از تأثیر این آیین نامه بر خودش آگاه باشد

فرستنده کالا می بایست اطلاعات مربوط به جرم ناخالص تأیید شده کانتینرهای خود را به همراه دستور حمل ارایه کند. مهم نیست که این مدارک را از طریق ایمیل ارسال کند یا از طریق  انتقال الکترونیکی داده ها 

فرستنده کالا می بایست نسبت به برنامه ریزی برای ارایه اطلاعات جرم ناخالص تأیید شده در چرخه حمل اقدام کند

فرستنده کالا باید بمنظور یکپارچه سازی خدمات توزین نسبت به ایجاد یک فرایند و گردش کار بین اعضای زنجیره تامین (فورواردر ها، کامیونداران، پایانه ها و خط کشتیرانی یا نمایندگان آن) اقدام کند

 فرستنده کالا باید هزینه های احتمالی  لازم برای هماهنگی های فوق الذکر را محاسبه کند زیرا از نظر قانونی مسئول دریافت و تهیه جرم ناخالص تأیید شده است

آنها باید از قوانین مربوط به مجازات ها یا جریمه های اعمال شده توسط دولت محلی آگاه باشند

 اگر فرستنده کالایی از مقررات پیروی نکرده و اطلاعات جرم ناخالص تأیید شده را به موقع ارائه نکند، شرکت کشتیرانی و اپراتور ترمینال حق دارند کانتینرها را روی کشتی بارگیری نکنند

فرمد به طور منظم تأثیر مقررات مربوط به جرم ناخالص تأیید شده صادر شده توسط دولت ها را بررسی و کنترل می کند تا مطمئن شود مشتریان گرامی می توانند به راحتی جرم ناخالص تأیید شده را ارائه دهند 

تأثیر بر ارایه کننده خدمات عملیاتی  یا اپراتورهای ترمینال

آیین نامه سازمان بین المللی دریانوردی به وضوح ایجاب می کند که هیچ کانتینری نباید روی کشتی بارگیری شود مگر اینکه جرم ناخالص آن تأیید شده  و بصورت مستند ارائه شود، بدون استثنا. بنابراین، اپراتور ترمینال موظف است که قبل از افزودن کانتینرها به برنامه نهایی بارگیری، جرم ناخالص تأیید شده در دست باشد. فرمد اطمینان حاصل می کند که لیست بارگیری نهایی فقط شامل کانتینرهایی با جرم ناخالص تأیید شده است

قوانین محلی و ملی عواقب بارگیری کانتینر بدون جرم ناخالص تأیید شده را تعیین می کنند و اپراتورهای ترمینال طبیعتاً باید از این موضوع آگاه باشند

اپراتورهای ترمینال اطلاعات جرم ناخالص تأیید شده را مستقیماً از طریق فرستنده کالا و یا از طریق خط کشتیرانی دریافت می کنند و برای دریافت و پردازش این اطلاعات نیاز به سیستم انتقال الکترونیک داده ها یا سایر فرایندها دارند. اگر جرم ناخالص تأیید شده با توزین در محل اپراتور ترمینال بدست آید، اپراتور ترمینال به سیستمی برای دریافت و ارسال مجدد این اطلاعات نیاز دارد. فرمد دائماً با تمام اپراتورهای ترمینالی موجود در بنادر تحت پوشش خود هماهنگی می کند تا اطمینان حاصل کند که چنین سیستمی وجود دارد

در موارد نادر، ترمینال ها ممکن است یک کانتینر پلمب شده را که جرم ناخالص تأیید شده  آن از قبل ارسال شده است، دوباره وزن کنند. در صورت متفاوت بودن، از جرم ناخالص تأیید شده که توسط ترمینال تعیین شده است استفاده خواهد شد

سایر خدمات دهندگان درگیر عملیات که تحت پوشش اصلاحیه کنوانسیون ایمنی زندگی در دریا نیستند (ارائه دهندگان خدماتی در مبدا مانند حمل با بارج، راه آهن، کامیون، انبارداران و غیره) ممکن است هر جا که میسر و عملی باشد مشمول ارایه اطلاعات مربوط به اصلاحیه کنوانسیون ایمنی زندگی در دریا شوند

اگر فرستنده کالا اطلاعات مربوط به جرم ناخالص تایید شده را به موقع به اشتراک نگذارد، کانتینرها تحت هیچ شرایطی بر روی کشتی بارگیری نمی شوند